Demek bugünü kendine “işte bugün o işi halledeceğim gün” diye ayırdın. Belki de şu an masanın başındasın, yazman gereken bir makale ya da ödev var ve bunun için kendine zaman ayırdın. Ama bir şekilde sosyal medya mesajlarına bakmaktan, en son yüklenen videoları izlemekten ya da yine boş boş telefon bildirimlerini kontrol etmekten kendini alamıyorsun.

Yaptığın bu şeyin, yani yapılması gereken bir iş varken onu arkaya atıp daha önemsiz görünen işlerle uğraşmanın ya da procrastination’un pençesindesin.

Oysa tüm yapılması gerken listelerinin başında bu makaleyi yazmak vardı. Daha son yazma tarihine biraz zaman da var üstelik. Biraz erken bitiririm diye de düşünmüştün. Plan yapmakta gerçekten harika olduğun daha burdan belli çünkü kendini zora sokmak yerine, işlerini zamanında yapmak istiyorsun. Ama en iyi planı yapsan, bütün olasılıkları hesaba katmış olsan bile, o an geldiği zaman, bir şekilde kendini yazıya veremiyorsan planın da pek yürümüyor demektir.

Gel ne yaptığına beraber bakalım. Bana öyle geliyor ki, yapman gereken bu işin yapılması gerektiğine o kadar takılmışsın ve kendine bir yük koymuşsun ki, artık bu işi neden yapmak istediğin ya da todo listende yer alması bile seni rahatsız etmeye başlamış.

Kendini bu yazıyı yazmak yerine başka işleri yaparken bulduğunda “Saatlerdir masanın başında oturuyorum bir gıdım ilerleyemedim” diye düşünüp suçlu hissetmen gayet normal. Kendini suçlu hissediyorsun çünkü bir noktada bu işi yapmak için içinde bir yerlerde motivasyon vardı. Belki bir dersi geçmek, belki kendin için bir hobi projesinde ilerlemek, belki öylesine yazılan bir blog yazısı. Her ne ise, bu yazıyı yazınca ortaya çıkacak olan sonuca tutuldun ve bu işi bitirmek istedin. Ancak, bu konuda beklediğin bir çabayı sarf edemedin ve bu yüzden kendini şu an suçlu hissediyorsun.

İstersen önce bu yükü üstünden kaldırmakla başlayalım. Şimdi içinde olduğun bu durumu tanıdın. Artık bununla yüzleşmen gerekiyor. Her suçun karşılığında bir mahkemeye çıkmalıyız.

-Benim bu makaleyi bugün bitirmem lazım, diyorsun hakime.

Kendine bir deadline koyarak bu işi “yapılması gereken acil işler” kategorisine alabileceğini ve beyninin bu ipucu ile daha çok odaklanacağını edeceğini düşünmüştün. Ama içten içe bunun gerçek bir deadline olmadığını da pekala biliyorsun ve kendini kandıramıyorsun.

Her halükarda, mahkeme biraz kendine koyduğun şu yükten seni kurtarmaya karar veriyor. Bence sen de bunu yapabilirsin. Bu yazıyı bugün acilen yazmak zorunda değilsin. Kabul etmelisin ki, eski taktiklerin artık işe yaramıyor. Demek ki başka bir taktik kullanmalısın. Belki de daha önce denemediğin ve kendini yeterince şaşırtabilecek bir taktik. Bu yüzden de yardım arıyor, motivasyon üzerine makalelere ve videolara bakıyorsun.

-Daha önce hiç denemediğimiz bir şeyi yapmak zordur. Bu yüzden biraz yardım almamız gerekebilir ve bu da yapabileceğin en iyi şey gibi göründü şu an bana, diyor hakim.

“Bu yazıyı bugün yazmak zorunda değilim. Yani bugün yazmak için bir zorunluluğum yok ama bunu bitirsem iyi olurdu.”

Oh, şimdiden biraz daha iyi hissettin belki.

Eğer senin yerinde ben olsaydım, bu yazıyı bugün yazmazdım. Bugün bitemeyeceği belli bir işe benziyor. Hatta başlamazdım bile. Kendime “hadi başlıyoruz” bile demezdim. Bunun yerine, şöyle çalakalem bir taslak nasıl yapabilirim acaba diye düşünürdüm. Belki bir kaç cümleyi bir yere yazardım.

Sabahtan beri yeterince stres oldum zaten bunu biraz üzerimden atmak için masadaki fazlalığı kenara koyar, sakin bir müzik açar biraz esneme egzersizi yapardım. Belki taslak için bir döküman oluşturur başlık koyardım. Aklımda yaklaşık kaç kelimelik bir essay varsa dolu görünsün diye lorem ipsumla doldururdum ki bir iskelet gibi dursun. İşte şu giriş paragrafı, şu da bir kaç ana fikir ve son bir kaç cümle de özete kullanırım ve tamam.

Şu başta taslak olan fikirlerimi belki başlarına yazabilirim, sadece daha düzenli görünsün diye,

Ama şimdilik yeter, daha fazla yazmayacağım bunu sonra yazacağım.

İşte senin yerine olsam ben böyle yapardım. Tabi ki sen, benim yaptığım hiçbir şeyi yapmak zorunda değilsin. Sadece kendine bu kadar yüklenmenin adil olmadığını hatırlatmak istedim. Daha önce denemediğin bir taktik kullanarak çözmen gereken sorunlardan birine benziyor bu. İstersen benim dediklerimi yap, istersen kendine yeni bir yöntem bul ama artık kendini daha fazla suçlama.